Güneş Ne Kadar Büyük?

Güneş bize göre devasa bir Yıldız olarak gözüksede, aslında evrendeki Yıldızlar aleminde çokta büyük değildir. Güneş, dünyamıza 4,5 milyar yıldır ışık saçmaktadır. Güneş yoğun bir gaz karışımından oluşmaktadır. Sahip olduğu muhteşem kütle çekimi sayesinde, içindeki helyum ve hidrojeni, dışında ise yörüngesindeki gezegenleri belli bir düzende tutmaya yetecek kuvvete sahiptir.

Güneş, güneş sistemindeki diğer gezegenlerle karşılaştırıldığında, Güneş Sistemi kütlesinin yaklaşık %99’undan fazlasını oluşturmaktadır. Güneş’in çevresi 4,3 milyon km’dir, çapı ise 1,4 milyon kilometredir. Dünya’nın çevresi ise 40,075 km’dir. Yani Güneş boş bir top olsa, bir milyondan fazla dünyayı içine alabilirdi. Ancak Güneş’in için boş değildir, sıcak gazlarla doludur. Güneş kütlesinin; %70’i hidrojen, %28’i helyum, %1,5’i karbon oksijen ve nitrojen, %0,5’i nikel, demir ve hafif elementlerden oluşmaktadır.

Güneş’in Sıcaklığı Kaç Derecedir?

Güneş’in içi üst düzey sıcaklıktaki gazlarla doludur. Bilim adamlarına göre sıcaklık, yüzeyde yaklaşık 5,500 santigrat derece, çekirdekte ise 15,5 milyon santigrat derece olduğu tahmin ediliyor.

Güneş’in Enerjisi Biter mi?

Güneşin tam 4,6 milyar yaşında olduğu için, bilim insanları Güneş enerjisinin ne zaman tükeneceğini tam olarak tahmin edememektedir. Fakat bir gün yok olacağını söylüyorlar. Tahminlere göre güneş, yakıtının yaklaşık yarısını bitirdi ve 5 milyar yıl daha hidrojen yakmaya devam edecek.

·         Güneşin yarıçapı, yaklaşık 695.508 km‘dir.

·         Güneş her geçen saatte 1,5 metre küçülmektedir.

·         Güneş sistemi kütlesinin % 99.86’sını Güneş oluştur.

·         Güneş, tahminlere 4,6 milyar yaşındadır.

·         Güneş saniyede 220 kilometre hızla ilerliyor.

·         Güneş’in çevresi yaklaşık 4,3 milyon kilometredir.

·         Güneş kütlesinin; %70’i hidrojen, %28 helyum, %2’si de diğer elementlerdir.

·         Güneş ile dünyamız arasındaki mesafe yaklaşık 149 milyon km’dir.

·         Güneş’ten dünyamıza gelen tüm ışınlar 8 dakikada gelebilmektedir.

·         Güneş kendi etrafındaki bir turunu 27 günde tamamlıyor.

·         Güneş’in yarıçapı, yaklaşık 695.508 km‘dir.

·         Güneş’in çekirdeği 15,5 milyon santigrat derecedir.

·         Güneş katı halde değildir, plazma hâlindedir.

·         Güneş yanan gazlardan oluşur.

·         Güneş, Dünya’dan yaklaşık 109 kat daha geniş ve yaklaşık  330.000 kat daha büyük.

·         Güneş çok güçlü bir manyetik alana sahiptir.

Kara Delikler Nasıl Oluşur?

Bilim adamları, evrenin başlangıcında bile kara deliklerin olduğunu düşünüyor. Kara delikler, bir yıldızın ölümü, yani büyük kütleli yıldızın yakıtı bittiğinde, yıldızın çekirdeği içine çöker ve kara delik oluşturur. Yıldızın çekirdeğinin çöküşünün ardından herhangi bir bağ kurulacak madde kalmaz. Patlama sonrasında gazlar ve tozlar ciddi anlamda sıkışmış olur. Patlama ile oluşan şok dalgaları kara deliğin ve yeni yıldızların oluşması için evrende yayılmaya başlar. Kara delikler, uzaydaki nebula denilen gaz ve toz parçacıklarının kütle çekim etkisiyle de oluşur. Başka bir oluşumu ise; 2 nötron yıldızının bir araya gelerek de oluşma ihtimali vardır, ama bu oluşma ihtimali oldukça düşüktür.

Kara Delikler Neden Siyahtır?

Bir nesnenin rengine karar veren şey, üzerine düşen ışığı hangi dalga boylarında geri yansıttığıdır. Gözümüze gelen ışığın dalga boyu, bize o cismin renk bileşenlerini yansıtır. Fakat siyah rengi ile siyah ışık karıştırılmamalıdır. Siyah rengi, ortamda hiçbir ışığın olmaması ya da cisme ulaşan tüm görünür ışığın soğrulması ile oluşur.

Kara deliklere ulaşan ışık yansımaz. Çünkü kütle çekim kuyusu oldukça büyüktür ki, ışık kara deliğin ufkundan dışarı çıkamaz. Bu yüzden bir kara deliğe baktığınızda, gözünüze herhangi bir ışık ulaşmadığı için kara delik size siyah gözükür. Aslında gördüğünüz kara delik, siyah renkte değildir. Siz hiçbir şey görmediğiniz için siyah algılarsınız.

Kara Deliğin Tarihi

• 1783’te John Michell, bazı yıldızların çekim gücünün, ışığın yıldızlardan kaçamayacak kadar büyük olabileceğini ileri sürdü ve buna “karanlık yıldızlar” dedi.

• 1796 yılında Laplace, bağımsız olarak Michell ile aynı sonuca ulaştı.

• 1854 yılında Riemann, genel uzayın eğimi kavramını günden güne geliştirdi.

• 1916 yılında Einstein, kütle çekiminin geometrik teorisini yenileyerek ve geliştirerek Newton’un tamamlanmamış teorisinin yerini aldı.

• 1916 yılında Karl Schwarzschild, Einstein’dan 3 ay sonra yayınladığı makalesinde, “siyah yıldız” çözümünü buldu.

• 1931 yılında Chandrasekhar, soğuk bir yıldızın en yüksek kütlesini hesapladı.

• 1939 yılında Oppenheimer ve Synder, tüm termonükleer enerji kaynaklarının tükendikten sonra oldukça büyük bir yıldızın sonsuza kadar kendi üzerine çökeceği sonucuna vardı.

• 1960’larda Schwarzschild’in çözümü sonunda anlaşıldı: Dönmeyen saf uzayda oluşan tekillik ve bir olay ufku. Kerr tarafından geliştirilen çözüme rotasyon (dönüş) özelliği de eklendi. Newman ise çözüme “yük” kavramını ekledi.

• 1970 yılında Cygnus X-1 tarafından kara delik olmaya yönelik, ilk gök cismi tespit edildi. Bu cisim bir nötron yıldızı idi ve X-ışını saçıyordu.

• 1994 yılında Hubble Teleskobu bazı yıldızların hızıyla ilgili veri ve bilgi toplarken, sadece süper kütleli kara deliklerin varlığıyla açıklanabilecek bazı yeni galaksiler keşfetti.

• 2016 yılında ilk defa birbiriyle aralarında çarpışan kara delikler, kütle çekim dalgaları kullanılarak tespit edildi.

• 2019 yılında ise, M87 galaksisinin merkezinde bulunan, kütlesi Güneş’ten 6.5 milyar kat fazla olan bir karadeliğin görüntüsü, 8 ayrı radyo teleskoptan toplanan veri ve bilgilerle oluşturuldu. Kara delik, 16 ışık saati (120AU) genişliğinde.