Güvenli ve emniyetli iniş ve kalkış yapmak pilotlar ve yolcular için son derece önemlidir. Ancak bazı durumlar vardır ki pilotlar herhangi bir sebepten dolayı iniş yapmaz ve pisti pas geçerler. Havacılıkta sıklıkla karşılaştığımız terimlerden biri olan pas geçme yani “Go around” inişe geçmekte olan bir uçak pilotunun herhangi bir sebeple iniş yapmayıp pisti pas geçerek irtifa kazanmasıdır.

Pas Geçme (Go Around) Nedir?

Pas geçme işlemi, pilotun kuleden izin aldıktan sonra, inişe engel olabilecek bir sebepten dolayı iniş yapmayıp pisti pas geçme sonucunda uygulanan bir prosedürdür. Pas geçme kendi arasında ilk safha, ara safha ve son safha olarak üçe ayrılıyor. İlk safha, pas geçme noktasından başlayıp, tırmanışa başlama noktasında son buluyor. Ara safha, tırmanışa başlama noktası ile 50 metre minimum engel açıklığı arasını kapsıyor. Son safha ise 50 metre minimum engel açıklığı ile uçağın yeni bir yaklaşmaya, beklemeye ya da yol safhasına geçtiği noktaya kadar uzanıyor. Bu safhalara göre direkt ve dönüşlü olmak üzere 2 pas geçme prosedürü uygulanıyor. Direkt pas geçme, kule tarafından tekrar vektör(yön) verilene kadar uçakların pist etrafında uçmaya devam etmesidir. Dönüşlü pas geçme ise,  uçak bir noktadan veya belirlenmiş irtifadan dönüş yapıp uçuşun kalan kısmını tamamlamasıdır. Pas geçmenin birçok sebebi vardır;

•        Kuleden habersiz piste çıkan araç veya uçak.
•      İniş yapacak uçaktan önce inen uçağın pisti çeşitli sebeplerden dolayı terk edememesidir.
•        Piste atlayan veya uyuya kalan hayvanlar.
•        Çapraz rüzgarlar, düşük görüş, sağanak yağış ve fırtına gibi olumsuz hava şartları.
•        Uçakta oluşan teknik problemler.
•        Pilotun düşük görüş açısı.

Uçaklar pas geçtikten sonra, tekrar irtifa kazanırlar ve bu esnada kule ile irtibatta kalıp ve uygun koşulların sağlandığı takdirde iniş yapılmasına izin verilir. Fakat uygun koşullar hala sağlanamamış ise uçak bir pas geçme daha yapabilir veya başka bir havalimanına yönlendirilir.

• Hava olaylarından kaçınma
• Hava trafiğinden kurtulma
• Tehlikelerden kaçınma
• Yakıt verimliliği

 Hava Olaylarından Kaçınma

Uçakların binlerce fit yükseklikten uçması kötü hava olaylarından uzaklaşması demektir. Yere en yakın atmosferik katman troposfer, dünyadaki hava olaylarının çoğuna ev sahipliği yapar. Uçaklar ise stratosferdeki hayatı tercih eder. Çünkü bu katmanda hava olayları gerçekleşmez. Bu sayede uçuşlar daha rahat olur ve daha az türbülans anlamına gelir. Yolculara ise pencereden baktıklarında mavi gökyüzünün manzarasını seyretmek kalır.

Hava Trafiğinden Kurtulma.

Yüksekten uçmak aynı zamanda daha alçaktan uçan uçakların veya helikopter gibi diğer hava araçlarının trafiğinden kaçınabilir. Aynı zamanda uçaklar kuşlarla ve havada yaşayan canlılarla karşılaşmazlar.

Acil Bir Durumda Hızlı Kurtuluş

35 bin fit gibi yükseklikte bulunan bir uçağın motorlarında güç kaybı veya herhangi bir elektroniğinde çıkan bir arızada, pilotun ve kabin ekibinin başa çıkması, 10 bin fit irtifada uçan hava taşıtlarına göre kolay olur. Bu sayede pilotlar sorunu çözebilmesi için daha çok vakti olur. Eğer çözemez ise havada süzülme süresi uzun olacağı için havaalanına daha rahat ve güvenli iniş yapar.

Yakıt Verimliliği

Yüksek irtifanın en büyük yararlarından bir tanesi yakıt tasarrufudur. Yukarı çıkıldığında hava incelir. İncelen hava, uçaklarda daha az sürtünme yapar. Az sürtünme kuvveti, daha az rüzgar direnci, daha fazla güç, yani daha az çaba demektir. Bu sayede uçaklar alçak irtifada uçan uçaklara göre daha fazla yakıt verimliliği sağlar.

Yüksek irtifanın yararları olduğu gibi zararları da vardır. Uçakların motorlarının çalışması için oksijene ihtiyaç duyar. Çünkü yanma oluşturmak için oksijen molekülüne ihtiyaç vardır. Eğer çok yükseğe çıkarsa, uçak motorları için problem olabilir. Bu yüzden optimum irtifanın üzerinde uçmak sorunlara neden olabilir.