Atmosferik gazların yaklaşık %78’ini azot, %21’ini oksijen oluşturur. Geriye kalan kısmını ise helyum, neon, argon, karbondioksit, su buharı ve ozon gibi gazlar oluşturur. Atmosferin katmanlar arası sınırları ve üst sınırları kesin bir şekilde belli değildir. Alt sınırı yeryüzü olup, üst sınırı teorik olarak bilinmemekle birlikte atmosfer basıncının sıfırlandığı yer 10000 kilometre üst sınır kabulü yapılır.

Atmosferimizde bulunan oksijen canlıların yaşamını idare etmede kritik rol oynar. Ayrıca havacılıkta uçak motorlarının yanma odasında jet yakıtları ile reaksiyona girerek itki üretilir. Atmosferin tabakaları içten dışa doğru sırasıyla traposfer, stratosfer, mezosfer, termosfer ve ekzosferdir.

Atmosferin Özellikleri

Atmosfer Dünya için çok önemli olmasına rağmen ne yazık ki insanlar atmosferin değerini anlamamıştır. Günümüzde yapılan yanlışlar, üzerinde yaşadığımız atmosferin yapısını ve atmosferdeki ozon tabakasını her geçen gün zedelemektedir.

•  Atmosferi meydana getiren gazların %78’i azot ve %21’i oksijendir, geriye kalan %1’lik kısmı ise helyum, neon, argon, karbondioksit, su buharı ve ozon gibi gazlar oluşturur.
•  Atmosferin çok küçük bir kısmı Dünya’nın içerisindedir. Yaklaşık 11 km dünya yüzeyi içinde olan atmosferin büyük kısmı uzaydadır.
• Atmosferde belirli bir sıcaklık ölçüsü vardır ve sıcaklığın derecesi irtifaya göre değişiklik göstermektedir.
• Atmosferin tamamı tatsız, kokusuzdur ve içindeki gazlar çok hızlı hareket eder. Atmosfer dediğimiz hava kütlesinin bir rengi de yoktur.
• Atmosfer kütlesi, Dünya’nın dönüş hareketine eşlik etmektedir. Bu birliktelik olmasaydı atmosfer ile Dünya arasındaki sürtüşmeden ciddi yangınlar çıkabilirdi.
• Atmosferin yoğunluğu yerden yükseldikçe azalır.
•  Atmosferde ağır gazlar alt tabakada, hafif gazlar üst tabakada bulunmaktadır.
• Atmosfer saydam ve renksizdir ancak, atmosferin içinde bulunan su buharı Güneş’ten gelen ışınları bir prizma gibi kırarak beyaz ışınların mavi görünmesine sebep olur. Atmosferin mavi gözükmesi okyanusları ve denizlerin üzerine yansıyarak aslında renksiz olan suyun mavi görünmesine sebep olur.

Atmosferin Görevleri

Atmosfer insanlar, hayvanlar, bitkiler ve diğer canlılar için hayati önem taşımaktadır. Atmosferde var olan her katmanın Dünya için kendine has özellikleri ve görevleri vardır.

• Güneşten gelen zararlı ışınları emer ve gün içi sıcaklıkları dengeler.
• Atmosfer dünyada yaşamı gerekli kılan iklim koşullarının dengelenmesi için de önemli bir göreve sahiptir.
• Dünyanın ve çevresinde var olan sistemlerin düzgün çalışması için atmosferin varlığı önemlidir.
• Güneşten gelen zararlı ışınların canlılara ulaşmaması için aracı olan atmosfer, hem de dünyanın aşırı ısınmasını da engellemektedir.
• Dünya’nın aşırı ısınıp soğumasını önler.
• Meteorların Dünya’ya çarpmadan parçalanmasına neden olur.

Atmosferin Katmanları

Atmosfer hava kütlesinin kendi içerisinde 5 farklı katmanı bulunmaktadır. Bunlar, traposfer, stratosfer, mezosfer, termosfer ve ekzosferdir. Katmanların oluşmasında içerdikleri gazlar, yer çekimi, yoğunluk ve sıcaklık gibi birçok faktörün etkisi bulunmaktadır.

Traposfer

Atmosferin en alt tabakasına traposfer denir. Canlılığın olduğu bu tabaka, bütün atmosfer kütlesinin yaklaşık %75’ini oluşturur. Bu nedenle atmosferin en önemli tabakasıdır. Meteorolojik olayların birçoğu bu katmanda gerçekleşir. Çünkü atmosferde su buharının tamamı bu katmanda bulunmaktadır. Tropopoz (tropopause), traposfer ile stratosfer arasında bulutluluğun ve yağışın bittiği noktadır. Traposfer kalınlığı kutupların üzerinde yaklaşık 8 km iken, ekvatorda yaklaşık 16 km orta enlemlerde ise yaklaşık 11km’dir. Uluslararası standart atmosfer (ISA), trapopozun yüksekliğini orta enlemler baz alarak yaklaşık 11km olduğunu kabul etmiştir. Troposferin yeryüzü ile buluştuğu nokta her zaman daha sıcaktır. Sıcaklık irtifa arttıkça; 100-200 metrede 0,5 derece civarında azalmaktadır. Sivil havacılık uçuşlarının büyük bir kısmı bu katmanda gerçekleşmektedir.

Stratosfer

Traposferin üstünde yer alan tabakaya stratosfer denir. Traposferden sonra 50km yüksekliğe kadar stratosfer katmanı yer alır. Traposferden farklı olarak stratosferde sadece yatay hava hareketliliği görülür. Bu tabakada irtifa arttıkça hava giderek seyrelir hava basıncı düşerken, sıcaklık irtifayla sabit kalır. Stratosferde atmosferdeki ozonun büyük bir kısmı bulunmaktadır. Bu tabakada su buharı yoktur bu yüzden iklim olayları görülmez. Yer çekimi stratosferde oldukça azdır. Stratosferde hava seyrelip havanın direnci düştüğünden stratosferin alt kısımları jet uçuşları için idealdir.

Mezosfer

50 kilometrenin üstündeki yüksekliklerden başlayan, ortalama deniz seviyesinden itibaren 80 kilometre yüksekliğe kadar yayılan tabakaya mezosfer denir. Mezosfer diğer adıyla şemosfer olan bu katman kendi içinde ozonosfer ve komosfer olmak üzere 2 katmana ayrılmaktadır. Ozonosferin görevi güneşten gelen zararlı ışınları tutmakken; kemosferde gazlar iyonlarına ayrılmaya başlar. Mezosferde herhangi bir ısı kaynağı bulunmadığı için sıcaklık -80 ila -100 dereceye kadar düşer. Bu katmanda hava hadiseleri gerçekleşmez. Mezosferin soğuk ve oksijenin neredeyse hiç olmaması sayesinde meteorlar bu tabakada etkisiz hale gelir

Termosfer

Mezosferin üst kısmında bulunan termosfer, güneş ışınlarının en yoğun hissedildiği katmandır. Bu katmanda sıcaklık 1000 ila 2000 derece arasındadır. Termosfer, mezosferden sonra yaklaşık 80 kilometreden 500 kilometre yüksekliğe ulaşmaktadır. Bu tabakada hava oldukça seyrelmiş ve hava molekülleri arasındaki mesafe oldukça açılmıştır. Aurora denilen kutup ışıkları bu katmanında gözlemlenir. Termosferde elektron alışverişi ciddi seviyedir. Dolayısıyla haberleşme sinyalleri ve radyo dalgalarının iletimi oldukça güçlüdür.

Ekzosfer

Termosferden sonra gelen ekzosfer, atmosferin en üst ve en geniş tabakasıdır. Bu katmanda yer çekimi en düşük seviyede olduğundan gaz oranı oldukça azdır ve yapay uydular bulunur. Ekzosfer katmanından sonran uzay boşluğuna geçişler başlar.

Yıllarca insanlar Dünya’nın evrenin tam merkezinde olduğu ve diğer gök cisimlerinin de Dünya’nın etrafında döndüğüne inanmıştır. İlk olarak Kopernik, Güneş ‘in merkezde olduğu bir Güneş sistemi modeli açıklamıştır. Daha sonra yapılan araştırmalarla Dünya’nın aslında Güneş siteminin bir parçası olduğu anlaşıldı.

Dünya, Merkür ve Venüs’ten sonar Güneş’e en yakın üçüncü gezegendir. Dünya’mız karasal bir gezegen olmakla beraber, karasal gezegenler arasında en büyüğüdür. Güneş sistemindeki gezegenler arasında kütle ve büyüklük olarak en büyük beşinci gezegendir. Bilim adamlarının yaptığı araştırmalara göre Dünya’nın oluşumu 4.54 milyar yıl öncesine dayanıyor ve Dünya’mız şimdiye kadar bilinen yaşam destekli tek gezegendir.

Dünya, Güneş sisteminde en yoğun gezegendir. Fakat yoğunluk gezegenin her tarafında aynı değildir. En yoğun bölgesi çekirdektir.

Dünya’mızın tek doğal uydusu Ay’dır. Fakat 1200’den fazla yapay uyduya sahiptir.

Dünya’mız Güneş’in zararlı ışınlarından korunmak için ozon tabakasına sahiptir. Ancak bu tabaka ne yazık ki biz insanlar tarafından zarar görmektedir. Bu zararlar her geçen gün canlı yaşamını tehdit etmektedir.

Yapılan araştırmalara göre, Samanyolu’nda Dünya’mıza benzer 2 milyardan fazla gezegen bulunmaktadır. Dünya’nın yörüngesinde ortalama hızı yaklaşık 30km/s’dir

Dünya yüzeyimizin yaklaşık %70’i su ve %30’u karadan oluşmaktadır. Fakat su, Dünya kütlesinin %0.07’sini oluşturmaktadır.

Dünya’mıza en yakın gezegen Venüs, en uzak gezegen ise Neptün’dür. Güneş etrafındaki hareketimiz sırasında, eksen eğikliği sebebiyle Güneş ışınlarının Dünya’ya geliş açısı değişir ve bu sayede mevsimler oluşur.

Dünya Atmosferi

Dünya’nın yaşanabilir olmasının sebeplerinden beri atmosferidir. Dünya atmosferinin yeryüzüne yakın olan kısmının, %78’i azottan, %21’i oksijenden, %0.93’ü argondan, %0.04’ü karbondioksitten oluşmaktadır. Azot ve oksijen canlı yaşamı için zorunludur. Güneş sistemindeki diğer gezegenlerde, serbest oksijen yüklü atmosfer yoktur. Atmosfer yapısı, bizi hem meteorlardan hem de radyasyondan korumaktadır. Dünya atmosferi çeşitli katmanlardan oluşmaktadır bunlar; Troposfer, Stratosfer, mezosfer, termosfer ve egzosferdir.

Dünya’nın İç Yapısı

Yaklaşık 4.5 milyar yıl önce oluşan Dünya’mız silikat kayalardan ve metallerden oluşan katmanlara sahiptir. Dünya’nın iç kısmı dört katmandan oluşmaktadır. Gezegenimizin kalbinde yani en iç tabakasında 759 mil genişliğinde ve 9.800 fahrenheit sıcaklığında olan iç çekirdekten oluşmaktadır. İç çekirdek, 1.400 mil kalınlığında, demir ve nikelden oluşan sıvı bir dış çekirdekle çevrilidir. Dış çekirdek ile yer kabuğu arasında ise manto bulunmaktadır.  En dış katmanda ise 30 kilometrelik kalınlığa sahip yer kabuğu vardır.

Dünya’mız nikel ve demirden oluşan çekirdeği nedeniyle çok güçlü bir manyetik alana sahiptir. güçlü manyetik alan, gezegenimizi Güneş rüzgarlarından korumaktadır.

Dünya Hakkında Önemli Bilgiler

Kütlesi:  4,867,320,000,000,000 milyar kilogram (Dünyanın 0.815  kadarı).
Ekvator çapı:  12104  kilometre.
Kutup çapı:  12104  kilometre.
Ekvatoral Çevresi: 38025 kilometre.
Gezegenin yerçekiminden kurtulmak için gereken hız: 10,36 km/s
Yörüngedeki hızı: 35,02 km/s
Doğal uyduları: 0
Yörünge uzaklığı: 108,209,475 km (0.73 AU)
Dünyadan uzaklığı: 41,400,000 km (0.28 AU)
Yörünge tamamlama süresi: 224,7 Dünya günü
Yüzey sıcaklığı:  462 ° C
Gezegen hakkında ilk kayıtlar: MÖ 17. yüzyıl, Babil astronotları tarafından

Bir Venüs günü, 243 Dünya gününe denk gelmektedir, bir Venüs yılı ise 225 Dünya gününe denk gelmektedir bu yüzden Venüs’te bir gün bir yıldan daha uzundur. Bunun nedeni, gezegenin Güneş etrafında dönüşü, kendi etrafında dönüşünden daha hızlı olmasıdır. Ayrıca Venüs, Güneş sisteminde bir günün en uzun sürdüğü gezegendir.

Venüs, Dünya’dan bakıldığına en parlak gözüken üçüncü gezegendir. Eski çağlarda insanlar Venüs’ün 2 ayrı gezegen olduğunu düşünürlerdi. Bu yüzden gezegenin Zühre, Çolpan, Sabah Yıldızı veya Çoban Yıldızı gibi isimleri vardır. Yeryüzünde güneş doğmadan önce veya battıktan sonra dikkatlice bakıldığında Venüs görülebilmektedir.

Venüs gezegeninin çapı, Dünya’nın çapından 638 km daha az ve kütlesi Dünya’nın kütlesinin %81’i kadardır. Bu benzerliklerden dolayı Dünya’nın ikizi olarak adlandırılır.

Güneş’e en yakın gezegen Merkür olmasına rağmen, en sıcak gezegen Venüs gezegenidir. Bunun nedeni, Venüs atmosferinin %96.5 civarında karbondioksitten ibaret olduğu için, gezegendeki bulutlar sera etkisi yaparak, Güneş’ten gelen sıcaklığın gezegenden dışarı çıkmasına engel olmaktadır. Bu nedenlerden dolayı gezegen yüzeyinde sıcaklık +467 dereceye kadar yükselmektedir. Bu sıcaklık bir kurşunu rahatlıkla eritebilir. Venüs yavaş dönüşünden dolayı sıcaklık farkı gece ve gündüz arasında minimumdur.

Venüs atmosferinin %96.5İ karbondioksit, %3.5’i nitrojen gazı geri kalan kısmı ise neon, helyum, karbonmonoksit, su, argon ve sülfürdioksitten oluşmaktadır.

Güneş sisteminde doğal uydusu bulunmayan iki gezegen vardır bunlar; Merkür ve Venüs gezegenleridir. Venüs gezegeninin Merkür ile diğer bir benzerliği karasal bir gezegen olmasıdır.

Venüs, Dünya ile aynı boyutlarda olmasına rağmen Yüzey basıncı Dünya’dan yaklaşık olarak 92 kat daha güçlüdür. Bu yüzden Venüs’e ulaşmaya çalışan uzay araçları, gezegenin atmosferine girdikten sonra parçalanmıştır.

Güneş sisteminde tüm gezegenler, Güneş’in etrafında saat yönünün tersine dönerken, Venüs gezegeni saat yönünde dönmektedir. Bu olayın nedeni ile ilgili araştırmacıların bulguları vardır fakat tam olarak sebebi bulunamamıştır.

Venüs, Güneş sistemindeki gezegenlere göre, en dairesel şekle ve yörüngeye sahiptir. Gezegende 3 derecelik sınırlı eksenel eğiliminden dolayı mevsimler oluşmaz. Venüs yüzeyinde dağlar, vadiler ve binlerce volkan vardır, ancak bunların çoğu uykudadır. En yüksek dağ ise Maxwell Montes dağıdır, yaklaşık olarak 8.8 kilometre yüksekliğindedir. Bu dağ neredeyse Dünya’daki Everest dağı ile eşdeğer bir yüksekliktedir. Gezegende rüzgar hızı 724 km/s hıza kadar çıkabilmektedir.

Venüs’ü incelemek için 40’tan fazla uzay aracı fırlatılmıştır. Fakat çoğu gezegenin fiziksel özelliklerinden dolayı başarısız olmuştur. Venüs’e gönderilen ilk uzay aracı Sputnik-7 Uzay aracıdır. Ancak başarısız olmuştur. Çünkü Dünya yörüngesinden çıkmayı başaramamıştır. Vanera-3 uzay aracı ise Venüs’e inen ilk insan yapımı uzay aracıdır. 20 Ekim 2018 yılında fırlatılan en son uzay aracı ise Bepicolombo isimli uzay aracıdır. Bu uzay aracının 2021 yılında Venüs’e inmesi bekleniyor.

Venüs Hakkında Önemli Bilgiler

Kütlesi:  4,867,320,000,000,000 milyar kilogram (Dünyanın 0.815  kadarı).
Ekvator çapı:  12104  kilometre.
Kutup çapı:  12104  kilometre.
Ekvatoral Çevresi: 38025 kilometre.
Gezegenin yerçekiminden kurtulmak için gereken hız: 10,36 km/s
Yörüngedeki hızı: 35,02 km/s
Doğal uyduları: 0
Yörünge uzaklığı: 108,209,475 km (0.73 AU)
Dünyadan uzaklığı: 41,400,000 km (0.28 AU)
Yörünge tamamlama süresi: 224,7 Dünya günü
Yüzey sıcaklığı:  462 ° C
Gezegen hakkında ilk kayıtlar: MÖ 17. yüzyıl, Babil astronotları tarafından.

Merkür, Güneş Sistemine yakınlığı nedeniyle, hakkındaki bilgiler sınırlıdır. Çünkü bu gezegene gitmek ve onu araştırmak, sıcaklık nedeniyle çok zordur. Bu gezegene yalnızca bir kez Mariner-10 isimli uzay aracı gitmiştir. Fakat Merkür hakkında bilgi alınamamıştır.

Merkür, fiziksel açıdan Ay’dan daha büyük ve güneş sistemimizdeki en küçük gezegendir. Merkür’de bir gün, Dünya’da 176 güne denk gelmektedir. Bir yıl ise Dünya’da 88 güne denk gelmektedir. Bu uyumsuzluğun sebebi, gezegenin kendi etrafında çok yavaş, Güneş etrafında ise hızlı dönmesidir.

Merkür’ün yüzeyi ağır metaller ve kayalardan ibarettir. Bu yüzden Dünyadan sonra en yoğun ikinci gezegendir.

Merkür’ün yerçekimi, Dünya’nın yer çekiminin yaklaşık %38’i kadardır. Yani dünyada 100 kilo olan bir madde, Merkür’de 38 kilo olacaktır. Düşük yerçekimi nedeniyle bu gezegenin atmosferi ve uydusu yoktur.

Merkür, güneşe çok yakın olmasına rağmen aşırı sıcak değildir. Aslında Güneş sistemindeki en sıcak ikinci gezegendir. Gezegende gündüzleri sıcaklık +427 dereceye kadar çıkarken, geceleri ise -173 dereceye kadar düşmektedir.

Merkür en küçük gezegendir, yaklaşık olarak 4879 km’lik bir yarı çapa sahiptir. Çıplak gözle görülebilen 5 gezegen bulunmaktadır. Merkür’de bu gezegenler arasına dahildir.

Merkür karasal bir gezegen olduğundan, Dünya’nın sahip olduğu manyetik alanın yalnızca %1’ine sahiptir. Bu yüzden çok düşük bir manyetik alanı vardır.

Merkür gezegeninde mevsimler oluşmaz. Çünkü diğer gezegenlerden farklı olarak biraz eğimlidir.

Merkür’ün dış kabuğu yaklaşık 400 kilometre kalınlığındadır. Gezegen kahverengi ve grimsi bir renktedir. Merkür’ün yüzeyinde üç önemli oluşum vardır, bunlar; kraterler, ovalar ve uçurumlardır. Toplanan bilgilere göre, Merkür gezegeninin yüzeyi volkanik faaliyetler sonucu oluşmuştur. Merkür, Dünya gibi tektonik olarak aktif bir gezegendir.

Merkür’ün kütlesinin %40’ını çekirdeği oluşturmaktadır. Dünya için ise bu rakam %17 civarındadır. Yapılan araştırmalara göre Merkür çekirdeğinin sıvı halde olduğuna inanılıyor.

Merkür, Güneş sisteminde en kraterli gezegen olarak bilinmektedir. Gezegen yüzeyinin çoğu irili ufaklı kraterlerle kaplıdır. Yüzeyindeki en büyük krater ise, 1550 km çapı olan The Caloris Basin krateridir.

Merkür’e gönderilen ilk uzay aracı, 1973 tarihinde fırlatılan Mariner-10 uzay sondasıdır. Fakat 1975 yılından bu yana Mariner-10 ile bağlantı kopmuştur. Bazı bilim insanları aracın hala Güneş yörüngesinde olduğunu düşünüyor.

Merkür’e gönderilen ikinci uzay aracı ise 2008 yılında fırlatılan Messenger uzay aracıdır. Bu uzay aracı 2011 yılında Merkür’ün yörüngesine girmiştir. 2015 yılında yakıtının bitmesi nedeniyle Merkür gezegenine çarptırılarak 4 yıllık görevine son verilmiştir.

Merkür Hakkında Önemli Bilgiler

Kütlesi: 330,104,000,000,000 milyar kilogram (Dünyanın 0.055 kadarı).
Ekvator çapı: 4879 kilometre.
Kutup çapı: 4879 kilometre.
Ekvator Çevresi: 15329 kilometre.
Gezegenin yerçekiminden kurtulmak için gereken hız: 4.25 km/saniye
Yörüngedeki hızı: 47.362 km/s
Yörüngede olan uydular: 0
Yörünge uzaklığı: 57,909,227 km (0.39 AU)
Dünyadan uzaklığı: 91,691,000 km (0.61 AU)
Yörünge tamamlama süresi: 87.97 Dünya günü
Yüzey sıcaklığı: -173 ile 427 ° C

Güneş Ne Kadar Büyük?

Güneş bize göre devasa bir Yıldız olarak gözüksede, aslında evrendeki Yıldızlar aleminde çokta büyük değildir. Güneş, dünyamıza 4,5 milyar yıldır ışık saçmaktadır. Güneş yoğun bir gaz karışımından oluşmaktadır. Sahip olduğu muhteşem kütle çekimi sayesinde, içindeki helyum ve hidrojeni, dışında ise yörüngesindeki gezegenleri belli bir düzende tutmaya yetecek kuvvete sahiptir.

Güneş, güneş sistemindeki diğer gezegenlerle karşılaştırıldığında, Güneş Sistemi kütlesinin yaklaşık %99’undan fazlasını oluşturmaktadır. Güneş’in çevresi 4,3 milyon km’dir, çapı ise 1,4 milyon kilometredir. Dünya’nın çevresi ise 40,075 km’dir. Yani Güneş boş bir top olsa, bir milyondan fazla dünyayı içine alabilirdi. Ancak Güneş’in için boş değildir, sıcak gazlarla doludur. Güneş kütlesinin; %70’i hidrojen, %28’i helyum, %1,5’i karbon oksijen ve nitrojen, %0,5’i nikel, demir ve hafif elementlerden oluşmaktadır.

Güneş’in Sıcaklığı Kaç Derecedir?

Güneş’in içi üst düzey sıcaklıktaki gazlarla doludur. Bilim adamlarına göre sıcaklık, yüzeyde yaklaşık 5,500 santigrat derece, çekirdekte ise 15,5 milyon santigrat derece olduğu tahmin ediliyor.

Güneş’in Enerjisi Biter mi?

Güneşin tam 4,6 milyar yaşında olduğu için, bilim insanları Güneş enerjisinin ne zaman tükeneceğini tam olarak tahmin edememektedir. Fakat bir gün yok olacağını söylüyorlar. Tahminlere göre güneş, yakıtının yaklaşık yarısını bitirdi ve 5 milyar yıl daha hidrojen yakmaya devam edecek.

·         Güneşin yarıçapı, yaklaşık 695.508 km‘dir.

·         Güneş her geçen saatte 1,5 metre küçülmektedir.

·         Güneş sistemi kütlesinin % 99.86’sını Güneş oluştur.

·         Güneş, tahminlere 4,6 milyar yaşındadır.

·         Güneş saniyede 220 kilometre hızla ilerliyor.

·         Güneş’in çevresi yaklaşık 4,3 milyon kilometredir.

·         Güneş kütlesinin; %70’i hidrojen, %28 helyum, %2’si de diğer elementlerdir.

·         Güneş ile dünyamız arasındaki mesafe yaklaşık 149 milyon km’dir.

·         Güneş’ten dünyamıza gelen tüm ışınlar 8 dakikada gelebilmektedir.

·         Güneş kendi etrafındaki bir turunu 27 günde tamamlıyor.

·         Güneş’in yarıçapı, yaklaşık 695.508 km‘dir.

·         Güneş’in çekirdeği 15,5 milyon santigrat derecedir.

·         Güneş katı halde değildir, plazma hâlindedir.

·         Güneş yanan gazlardan oluşur.

·         Güneş, Dünya’dan yaklaşık 109 kat daha geniş ve yaklaşık  330.000 kat daha büyük.

·         Güneş çok güçlü bir manyetik alana sahiptir.

Evrende zaman ilerledikçe, her türlü gök cismi barındırdığı maddeler veya atomlar arasındaki çekim kuvvetleri nedeniyle, en az enerji harcayacağı geometrik şekle dönüşmeye başlar. Çünkü evrenimizin doğası gereği, tüm cisimler minimum enerji harcama eğiliminde oluyorlar.

Örnek vermek gerekirse, su damlaları düz bir şekilde olmak yerine küresel şekle bürünüyorlar. Bunun nedeni ise su moleküllerinin birbirlerine çekme kuvveti uygulamaları sonucu, minimum enerji harcama eğilimi yaparak, her defasında küresel şekle bürünürler.

Yer çekimi nedeniyle bütün gezegenler, küresel ya da çembersel şekle sahiptirler. Güneş sistemimiz şekillenirken, milyarlarca gaz ve toz parçaları birleşerek büyüyen ve zaman geçtikçe gezegenler haline gelen kümeler halinde toplandı. Tüm bu gaz ve toz parçaları birleştikçe kendi yer çekimini oluşturmaya başlar ve bu da hepsini bir arada tutmaya yardımcı olur. Gaz ve toz parçalarının çarpışma kuvveti, yeni oluşan gezegenlerin ısınmasına ve erimesine olanak sağlar. Yerçekimi kuvveti, bu erimiş maddeyi içeriye yani gezegenin merkezine doğru bir küre şekline çeker. Daha sonra gök cisimleri soğuduğunda küresel şeklini alırlar. Gök cisimleri ve gezegenler tam olarak küresel veya çembersel şekle sahip değildirler. Çünkü aynı zamanda gezegenler kendi etrafında dönerler. Dönme kuvveti yerçekimine karşı hareket eder ve birçok gezegenin ve gök cisimlerinin ekvatorları etrafında daha fazla şişmesine neden olur. Gezegenlerin kendi ekseni etrafında dönme hızı arttıkça ekvatorları etrafında şişkinlikte artar.

Özetlemek gerekirse, evrenimizin temelinde olan fizik kuralları sonucunda ne dünyamız, ne diğer gezegenler, ne de yıldızlar düz bir şekilde bulunamazlar.

Ay gizemini hep korumuştur ve insanoğlunda merak uyandırmıştır. Bu yüzden insanoğlu uzaya açılmaya başladıktan sonra her geçen gün yeni şeyler keşfetmektedir. Bu sayede Ay hakkında bilinmeyenler günden güne keşfedilmektedir.

Ay’ın Özellikleri

-Ay dünyamızın yaklaşık 1/50’si kadardır.

– Ay’da yerçekimi dünyanın yaklaşık 1/6’sı kadardır.

-Ay’da hava, atmosfer ve su bulunmamaktadır.

– Ay’da iklim görülmez ve günlük sıcaklık farkı oldukça fazladır.

-Ay’da canlılık yoktur.

-Ay’ın iç ısısı olmadığı için volkanik olaylar görülmemektedir.

-Ay’ın ortalama yarıçapı 1.737,06 km’dir.

– Ay’ın yüzey alanı yaklaşık 3,793×107 km²’dir.

-Ay’ın hacmi Hacim 2,1958×1010 km³’dür.

-Ay’ın kütlesi yaklaşık 7,3477×1022 kg’dır.

– Dünya’da yaşam için gerekli olan iklim koşullarının korunmasına ve devamına yardımcı olur.

– Dünya’nın çekirdeğindeki sıvı halin korunmasına yardımcı olur.

– Dünya’nın manyetik akışını sabit tutar.

– Yeryüzünü kozmik radyasyondan çıkarır.

-Ay’ın 6 evresi vardır, bunlar; yeni ay, hilal, ilk dördün, şişkin ay, dolunay, son dördündür.

Ay Olmasaydı Dünya’da Neler Değişirdi

Ay olmasaydı dünyayı özel kılan birçok etken ortadan kalkacaktı. Dünya’nın yaşam için uygun koşullar oluşturmasının yüzlerce hatta binlerce sebebinden biri Ay ile Dünya arasındaki muhteşem ilişkidir. Ay olamasa Dünya canlılar için büyük bir tehlike haline gelebilir ve büyük sonuçlar doğurabilir, bunlar;

-Günler 24 saatten daha az olurdu.

-Dünya’nın kendi etrafındaki dönüş sırası 24 saatten az olup 10 saat olurdu.

-Dünya üzerinde fırtınalar ve kasırgalar artacaktı.

-Canlıların gelişimi olmazdı ve mevsimler oluşmazdı.

–Gelgit olayları büyük oranda azalırdı.

-Dünya’da bitkiler ve canlılardan ibaret boş bir gezegen olurdu.

-Dünya’mız büyük göktaşları tarafından yok olabilirdi.

-Ay’dan kaynaklanan Dünyamızın küçük salınım hareketleri ortadan kalkacaktı.

-Dünyamız çok hızlı dönmeye başlayacak ve zamanla atmosferden dışarı çıkardı.